African ethnic peoples traditions and ceremonies

Η Αφρικανική Ένωση απαγορεύει τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων σε όλη την ήπειρο

βερα τζουμελεα

Με θρησκευτικές προφάσεις και με στόχο το σεξουαλικό έλεγχο, οι γυναίκες μετατρέπονται σε μηχανές αναπαραγωγής και ικανοποίησης των συζύγων τους.

Πριν λίγες μέρες, στις 8 Αυγούστου του 2016, το Κοινοβούλιο της Αφρικανικής Ένωσης στο οποίο συμμετέχουν 54 αφρικανικά κράτη (εκτός από το Μαρόκο που δε συμμετέχει), ενέκρινε την απαγόρευση του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, αποφασίζοντας ταυτόχρονα ένα σχέδιο δράσης που στοχεύει στην εξάλειψη αυτής της πρακτικής. Τώρα ξεκινά η αποστολή των 250 βουλευτών να μεταφέρουν αυτήν την απόφαση στις χώρες τους και να στηρίξουν τη δρομολόγηση του σχεδίου δράσης σε συνεργασία με τις εθνικές κυβερνήσεις.

Στη Σομαλία πραγματοποιείται ένα είδος ακρωτηριασμού που είναι γνωστό με το όνομα φαραωνική περιτομή, που εκτός από την αφαίρεση της κλειτορίδας και των μεγάλων και μικρών χειλέων περιλαμβάνει τη ραφή του αιδοίου αφήνοντας μόνο ένα μικρό άνοιγμα που επιτρέπει την έξοδο των ούρων. Οι συνέπειες είναι τρομερές και επιφέρει εκατοντάδες θανάτους ετησίως. Το Σύνταγμα της Σομαλίας απαγορεύει αυτήν την πρακτική, αλλά δεν έχει θεσπιστεί κανένας νόμος που να θέτει σε εφαρμογή αυτήν την απόφαση.

Η αλήθεια είναι πως αν και έγινε ένα πολύ σημαντικό βήμα όσον αφορά στην προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών, το σίγουρο είναι πως αυτός ο παραλογισμός που προσβάλλει ολόκληρη την ανθρωπότητα, είναι βαθιά ριζωμένος στην κουλτούρα και τις παραδόσεις αυτών των λαών της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, και είναι οι ίδιες οι γυναίκες που τον εφαρμόζουν στην πράξη. Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων προηγείται ιστορικά της εμφάνισης του Ισλάμ τον VII αιώνα, και είναι ένα έθιμο που ακολουθείται αδιακρίτως από μουσουλμάνους, χριστιανούς και ανιμιστές.

Η Virginie Moukoro, υπέρμαχος των δικαιωμάτων της γυναίκας και του παιδιού στο Μάλι θεωρεί ότι υπάρχει ακόμη πολλή δουλειά να γίνει, αλλά πως σε περίοδο μιας γενιάς θα μπορέσει να εξαλειφθεί ο ακρωτηριασμός. «Κάποια μέρα θα αποτελεί ιστορία, όπως συνέβη και με την πρακτική του δεσίματος των ποδιών των κοριτσιών στην Ιαπωνία» καταλήγει.

Με θρησκευτικές προφάσεις και με στόχο το σεξουαλικό έλεγχο, οι γυναίκες μετατρέπονται σε μηχανές αναπαραγωγής και ικανοποίησης των συζύγων τους.

Η Αφρικανική Ένωση απαγορεύει τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων σε όλη την ήπειρο - Pressenza

Σύμφωνα με στοιχεία της Unicef, αυτήν τη στιγμή 200 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων, μια τελετουργία που εφαρμόζεται σε κορίτσια ηλικίας από 4 έως 14 ετών, στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή. Ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων πε...

PRESSENZA.COM

Μου αρέσει!

Τέλειο!

Χαχα

Ουάου!

Λυπάμαι...

Έλεος!

καλημέρα καλημέρα

-καλημέρααααα
-καλημέρα καλημέρα…..ποια απ’ όλες;
εδώ έχουμε πολλές εκδοχές της….
-κράτα όποια κάνεις κέφι για σήμερα,
μόνο μην ξεχάσεις να την φορτώσεις
με χιούμορ, φαντασία και όνειρα,
από αυτά τα τελευταία βάλε πολλά,
παράλογα πολλά…..αλλιώς δεν βγαίνει !

By marthious

ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ...

ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΒΙΔΕΟ: 

Τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα ένα μεγάλο κύμα Ελλήνων μεταναστών προσέγγισε την Ουρουγουάη. Η θάλασσα και πάνω απ' όλα η ύπαρξη του λιμανιού (που έδωσε δουλειά σε πολλούς μετανάστες) πιθανόν τους έκανε να αισθανθούν σαν το σπίτι τους. Όμως, αποφασιστικός παράγοντας για την εγκατάσταση τους είναι η εγκαρδιότητα με την οποία έγιναν δεκτοί.

Η Ελληνική Κοινότητα Ουρουγουάης, που γιορτάζει φέτος τα 100 της χρόνια, ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1916 και ήταν η πρώτη επίσημα αναγνωρισμένη οργανωμένη δομή των Ελλήνων στη Νότια Αμερική. «Ο ελληνισμός βρήκε ένα μέρος φιλόξενο, τους δέχθηκε τους Έλληνες πολύ καλά και τους έδωσε σιγουριά για το μέλλον τους» δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο σημερινός πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Δημήτρης Λίνας.

«Οι Ουρουγουανοί όχι μόνο έχουν φιλική στάση απέναντι στην Ελλάδα, αλλά λατρεύουν κάθε τι ελληνικό, είναι μέρος της μόρφωσης που έχουν πάρει, το ζούμε καθημερινά» υπογράμμισε. Περίπου 6.000 Ουρουγουανοί έχουν μάθει Ελληνικά.

Χαρακτηριστικό είναι ότι τμήμα της παραλιακής λεωφόρου της πρωτεύουσας της Ουρουγουάης, Μοντεβιδέο, ονομάστηκε "Ελληνική Δημοκρατία" και σε πλατεία δόθηκε το όνομα "Αθήνα".

Πρόσφατα παρουσιάστηκε η έκδοση με τίτλο "Πρώτα 100 χρόνια της Ελληνικής Κοινότητας Ουρουγουάης", όπου πρώην πρόεδροι της χώρας και άλλες προσωπικότητες έχουν γράψει άρθρα για τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά και την ιστορία της κοινότητας.
Στην εκδήλωση, έγιναν τα αποκαλυπτήρια του αναμνηστικού γραμματοσήμου των Ουρουγουανικών ταχυδρομείων για τα 100χρονα της ελληνικής κοινότητας. Το "παρών" έδωσαν, μεταξύ άλλων, ο πρώην πρόεδρος της χώρας, Λουίς Χερέρα, η πρέσβειρα της Ελλάδας στην Ουρουγουάη Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου και ο Νίκος Κονιαλίδης, η οικογένεια του οποίου έχει ευεργετήσει σημαντικά την κοινότητα.

Ο κ. Λίνας εκτίμησε ότι οι ελληνικής καταγωγής πολίτες στην Ουρουγουάη, μαζί με τους μετανάστες 2ης και 3ης γενιάς είναι 2.000. Η ελληνική κοινότητα διαθέτει σχολείο, στο οποίο διδάσκουν δύο δάσκαλοι από την Ελλάδα, αίθουσα εκδηλώσεων, εκκλησία αφιερωμένη στον 'Αγιο Νικόλαο, χορευτικό συγκρότημα, ορχήστρα, γήπεδο ποδοσφαίρου και βόλεϊ.

Επιχειρηματίες ελληνικής καταγωγής, που δραστηριοποιήθηκαν μεταξύ άλλων στα ναυτιλιακά, στις εισαγωγές-εξαγωγές, και την υφαντουργία, έχουν αφήσει τη "σφραγίδα" τους στην οικονομική ζωή της Ουρουγουάης. Έλληνες είναι "καπετάνιοι" σε τρεις μεγάλες ναυτιλιακές εταιρίες, τον Όμιλο Τσάκος και τις Navios και Lavinia.

Οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό των 100χρονων της Ελληνικής Κοινότητας έχουν ξεκινήσει τον Ιανουάριο και θα ολοκληρωθούν το καλοκαίρι. Όπως επισήμανε ο κ. Λίμας οι εκδηλώσεις γίνονται με τη συμμετοχή των Ουρουγουανών, δεν είναι "εσωτερική υπόθεση της κοινότητας".
_____________
ΑΠΕ-ΜΠΕ

“Στο καλό παιδί μου να πας, κι άλλο κακό να μη σε βρει.”

Παιδιά σαν ζαχαρωτά – από την Έφη Παρασκευοπούλου

Υπεραστικό ΚΤΕΛ. Βράδυ. Στάση σε κλασικό καφέ/εστιατόριο.

Μαζί με εμάς σταματούν και δυο λεωφορεία που μεταφέρουν πρόσφυγες. Στο πάρκινγκ του μαγαζιού επίσης είναι σταματημένοι και πολλοί νταλικέρηδες. Ανεύθυνα έχουν παρκάρει όπου να’ναι,όπως να’ναι. Δεν τους νοιάζει που χρειάζονται πεντακόσιες μανούβρες επί της εθνικής προκειμένου να μπει κανείς στο χώρο στάθμευσης.

Όπως σταματάει ο οδηγός μας, λέει “Παιδιά εδώ προσοχή” και θεωρώ πως αναφέρεται στις νταλίκες,καθώς κόβουν την ορατότητα από παντού.

Λάθος μου. Συνεχίζει: “Προσέξτε πορτοφόλια,τσάντες, κατεβείτε γρήγορα να το κλειδώσω!”

Το μαγαζί είναι γεμάτο παιδιά. Από τριών εώς δέκα,πολλά παιδιά. Παιδιά σαν ζαχαρωτά,ζωντανά,γελαστά. Τρέχουν, τρώνε καραμελάκια και πατατάκια και οι γονείς τους είναι στα ταμεία και ρίχνουν ντροπαλές ματιές τριγύρω. Ρίχνουν ντροπαλές ματιές και στους Έλληνες γονείς,που κρατούν τα παιδιά τους σαν άσπρα πανιά που δεν πρέπει να ακουμπήσουν τα λερωμένα.

Πριν τις τουαλέτες ένα κοριτσάκι πισωπατάει και σκουντουφλάει στα πόδια μου. Βάζω τα χέρια μου στην πλατούλα της για να τη σταθεροποιήσω. Γυρνάει και μου χαρίζει ένα αστραφτερό χαμόγελο κάτω από δυο ματάκια μαύρα σα μπίλιες,που θα κρατήσω για πολύ καιρό στη μνήμη μου.

Μέσα στις τουαλέτες, ένα άλλο κοριτσάκι σκουντάει κατα λάθος μια ελληνίδα πενηντάρα. Το κοιτάζει με απαξίωση και ευθύς γυρίζει να πλύνει τα χέρια της με μια μανία πρωτόγνωρη. Νομίζω πως θα τα ματώσει. Μουρμουράει.

Βγαίνω πάλι στην αυλή του μαγαζιού και βλέπω πως όλοι τους έχουν ψωνίσει κάτι να φάνε. Όλοι τους είναι ευγενικοί. Και όλα τα παιδιά τους είναι παιδιά. Λαμπερά μουτράκια με λερωμένα παπουτσάκια και στόματα γεμάτα λιχουδιές.

Οι Έλληνες,μαζεμένοι σε μια συστάδα,ζαρωμένοι, μουντρούχοι. Δε βλέπουν, δεν ακούνε. Καπνίζουν και ψιθυρίζουν ο ένας στον άλλο.

Αποχώρησαν πριν από εμάς. Ο οδηγός του λεωφορείου τους φώναζε για να επιβιβαστούν και πούλαγε αγριάδα,να κάνουν πιο γρήγορα,να τον ακούνε. “Γιατί άναψες τσιγάρο εσύ, γιατί νομίζεις πως θα περιμένω το παιδί σου,εγώ σας είπα να πάτε τουαλέτα στην αρχή όλοι για να φύγουμε,μπρος,μέσα,φεύγω.”Κακομοίρη μου,έχεις ιδέα από που έρχονται; Νομίζεις πως θα τους τρομάξεις εσύ;

Κοίταζα τα λεωφορεία τους όπως απομακρύνονταν και θυμήθηκα κάτι που είχα ακούσει μικρή : “Στο καλό παιδί μου να πας, κι άλλο κακό να μη σε βρει.”

____________
Έφη Παρασκευοπούλου, στο Νόστιμον ήμαρ

Συρία μια κατεστραμμένη χώρα: Πάνω από 260.000 νεκροί, πάνω από 50% του πληθυσμού οι εκτοπισμένοι

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Περισσότεροι από 260.000 νεκροί, περισσότερο από το μισό του πληθυσμού ξεριζωμένο και μια χώρα κατεστραμμένη: η εξέγερση στη Συρία που ξέσπασε πριν από πέντε χρόνια κατά του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Ασάντ έχει μετατραπεί σε έναν καταστροφικό πόλεμο.

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που διαθέτει μεγάλο δίκτυο πηγών στη Συρία, έχει καταμετρήσει 260.758 νεκρούς, στην μεγάλη πλειοψηφία τους μαχητές (σύμφωνα με απολογισμό της 31ης Δεκεμβρίου 2015). Περισσότεροι από 76.000 άμαχοι σκοτώθηκαν στη σύγκρουση, η οποία άρχισε με την καταστολή των ειρηνικών διαδηλώσεων και εξελίχθηκε σε έναν περίπλοκο πόλεμο στον οποίο εμπλέκονται πολλοί παράγοντες και ξένες δυνάμεις.

Ο απολογισμός δεν περιλαμβάνει τους χιλιάδες αγνοούμενους, κυρίως αυτούς στις φυλακές του καθεστώτος και εκατοντάδες μέλη των πιστών δυνάμεων στους αντάρτες και τις τζιχαντιστικές οργανώσεις, ανάμεσά τους η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος.

Σύμφωνα με απολογισμό του Παρατηρητηρίου που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Μάρτιο του 2015, σχεδόν 13.000 Σύροι πέθαναν από βασανιστήρια στις φυλακές του καθεστώτος από την αρχή της σύγκρουσης και περισσότεροι από 200.000 κρατούνται.

Συριακή ανθρωπιστική οργάνωση κατήγγειλε στα τέλη Ιανουαρίου τους συνεχείς βομβαρδισμούς σε νοσοκομεία και τις "καταστροφικές συνέπειές τους" στον πληθυσμό και επισήμανε ότι 177 νοσοκομεία έχουν καταστραφεί και σχεδόν 700 μέλη του νοσηλευτικού προσωπικού έχουν σκοτωθεί από το 2011.

Πρόσφυγες και εκτοπισμένοι

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανακοίνωσε σήμερα ότι σχεδόν 40.000 πολίτες εγκατέλειψαν τις εστίες τους από τις αρχές της εβδομάδας, όταν άρχισε η επιχείρηση των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων βορείως του Χαλεπίου. Οι κάτοικοι αυτοί κατευθύνθηκαν στην κουρδική πόλη Αφρίν, βορειότερα της περιοχής όπου μαίνονται οι μάχες μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των ανταρτών, καθώς και στις περιοχές στα σύνορα με την Τουρκία.

Ορισμένοι βρήκαν καταφύγιο σε σπίτια, αλλά χιλιάδες είναι άστεγοι, στην ύπαιθρο γύρω από την πόλη Αφρίν, στην περιοχή Αζάζ στα σύνορα με την Τουρκία και στις περιοχές Αταρέμπ και Νταρ Εζάτ, βορειοδυτικά του Χαλεπίου. Οι εκτοπισμένοι αυτοί δεν μπορούν να εισέλθουν στην Τουρκία καθώς το συνοριακό φυλάκιο είναι κλειστό για τους πρόσφυγες. "Οι άνθρωποι αυτοί χρήζουν επείγουσας βοήθειας από τη διεθνή κοινότητα", δήλωσε ο διευθυντής του Παρατηρητηρίου Αμπντέλ Ραχμάν.

Μέσα σε τρεις ημέρες από την έναρξη της επιχείρησης, οι κυβερνητικές δυνάμεις με την υποστήριξη της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας κατάφεραν να αποκόψουν τον βασικό δρόμο εφοδιασμού των ανταρτών μεταξύ της πόλης του Χαλεπίου και της Τουρκίας απειλώντας τους αντάρτες με καθολική πολιορκία στην πρώην οικονομική πρωτεύουσα της Συρίας.

Στη χώρα αυτή που είχε 23 εκατομμύρια κατοίκους πριν από τη σύγκρουση, 13,5 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πληγεί ή εκτοπιστεί εξαιτίας του πολέμου, σύμφωνα με τον ΟΗΕ (στοιχεία 12ης Ιανουαρίου 2016). Σχεδόν 486.700 άνθρωποι ζουν σήμερα σε πολιορκούμενες περιοχές από τον στρατό ή τους αντάρτες, σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Δεκάδες έχουν πεθάνει από υποσιτισμό και έλλειψη ιατρικής βοήθειας.

Ο πόλεμος ώθησε επίσης 4,7 εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τη χώρα. "Είναι ο μεγαλύτερος πληθυσμός προσφύγων από μια μόνο σύγκρουση, σε μια γενιά", δήλωνε τον Ιούλιο του 2015 η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (HCR). H Τουρκία είναι η χώρα που φιλοξενεί τους περισσότερους σύρους πρόσφυγες, καθώς δέχεται στο έδαφός της 2 έως 2,5 εκατομμύρια Σύρους. Σχεδόν 250.000 μεταξύ αυτών μόνο ζουν σε καταυλισμούς, οι άλλοι έχουν εγκατασταθεί στις μεγάλες πόλεις της χώρας.

Ο Λίβανος φιλοξενεί σχεδόν 1,2 εκατομμύριο σύρους πρόσφυγες, σύμφωνα με επίσημες πηγές. Περισσότερο από τα δύο τρίτα των προσφύγων ζουν στη χώρα σε συνθήκες "ακραίας φτώχειας", σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Στην Ιορδανία, σχεδόν 630.000 έχουν καταγραφεί από την Ύπατη Αρμοστεία, αλλά οι αρχές εκτιμούν ότι ο αριθμός τους ξεπερνά το ένα εκατομμύριο, ενώ 225.000 Σύροι έχουν καταφύγει στο Ιράκ και 137.000 στην Αίγυπτο.

Οι πρόσφυγες είναι αντιμέτωποι με τη φτώχεια, προβλήματα υγείας και αυξανόμενες πιέσεις από τις τοπικές κοινότητες όπου ζουν σε πρόχειρα καταλύματα και σε συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες. Μεγάλη πλειοψηφία των σύρων προσφύγων παραμένουν στις χώρες της περιοχής, αλλά όλο και πιο πολλοί είναι αυτοί που κατευθύνονται προς την Ευρώπη, μέσω των δικτύων των διακινητών, παρά τους κινδύνους .

Οικονομικές συνέπειες

Σύμφωνα με ειδικούς, η σύγκρουση έφερε τρεις δεκαετίες πίσω την οικονομία της χώρας, στερώντας της σχεδόν όλα τα έσοδα και της οποίας οι υποδομές έχουν καταστραφεί. Η οικονομία γνώρισε μαζική αποβιομηχανοποίηση καθώς εταιρίες έκλεισαν, πτώχευσαν, λεηλατήθηκαν, καταστράφηκαν.

Οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 90% από την αρχή της εξέγερσης, σύμφωνα με υψηλόβαθμο αξιωματούχο, ενώ στη χώρα έχουν επιβληθεί αυστηρές διεθνείς κυρώσεις. Σύμφωνα με τον υπουργό Πετρελαίου, οι άμεσες και έμμεσες απώλειες στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου ανέρχονται σε 58 δισεκατομμύρια δολάρια.

Τον Μάρτιο του 2015, ένας συνασπισμός 130 μη κυβερνητικών οργανώσεων δήλωνε ότι η Συρία ζούσε σχεδόν χωρίς φως, το 83% των υποδομών δεν λειτουργούσε πλέον εξαιτίας του πολέμου. Το Χαλέπι, στο βορρά, είναι η πλέον πληγείσα πόλη, με σβηστό το 97% του φωτισμού της τη νύχτα.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Το ΕΕΤΕ Διοργανώνει έκθεση αφίσας με θέμα το προσφυγικό.

 Πάνος Αϊβαλής 

δημοσίευση του Sotos Alexiou.

 

«….ο άνεμος κάθε νύχτα με παγώνει... πάρτε μαζί σας νερό υπάρχει μεγάλη ξηρασία στο μέλλον….»

Μιχάλης Κατσαρός

Αφίσα του Σώτου Αλεξίου

Οι εικαστικοί καλλιτέχνες δεν είναι κλεισμένοι στο εργαστήρι τους. 

Το ΕΕΤΕ Διοργανώνει έκθεση αφίσας με θέμα το προσφυγικό.

Καλώ και πάλι όλους τους εικαστικούς του Φ.Β. να φτιάξουν μια αφίσα και να την κοινοποιήσουν. Όσοι δεν θέλουν αφίσα ας ανεβάσουν ένα σλόγκαν . Από μας ο κόσμος - πέρα από την τέχνη μας- περιμένει να δείξουμε και το άλλο εαυτό μας Αυτόν που μας σπρώχνει να ήμαστε πάντα στην πλευρά του αδύναμου.

Μετά το πρώτο σοκ του μικρού παιδιού που όλοι σοκαρίστηκαν. Βλέπω κάθε μέρα 40-50- 100 νεκροί λες και είναι στραγάλια και κανείς δεν ανατριχιάζει…. Φοβάμαι πως αρχίζουμε και συνηθίζουμε το θάνατο και αλίμονό μας. 

«….ο άνεμος κάθε νύχτα με παγώνει…… πάρτε μαζί σας νερό υπάρχει μεγάλη ξηρασία στο μέλλον….»    Μιχάλης Κατσαρός, Ποιητής.

Υ.Γ τα δήθεν δάκρυα είναι του κώλου.